مدینه، شبى را به یاد مى آورد که کاروان حیا با تمام شکوه و جلال به سوى مکه روانه شد. آن شب از شبهاى ماه رجب بود که کاروانى مجلل از مدینه بیرون رفت; در حالى که دو بانوى «حیا» و عفت را جوانان بنى هاشم و در راس همه سید جوانان اهل بهشت احاطه نموده بودند . در قطعه اى تاریخى، راوى چنین نقل مى کند: «چهل محمل را دیدم که با پارچه هاى حریر [ابریشم] و دیباج زینت شده بودند . در این وقت امام حسین علیه السلام دستور داد بنى هاشم زنهاى محرم خود را سوار بر محملها نمایند، پس در این حال من نظاره مى کردم که ناگهان جوانى از منزل حسین علیه السلام بیرون آمد در حالى که قامت بلندى داشت و بر گونه او علامتى بود و صورتش مانند ماه مى درخشید و مى فرمود: بنى هاشم کنار روید و آن گاه دو زن از خانه حسین علیه السلام خارج شدند، در حالى که دامانشان بر اثر حیاى از مردم به زمین کشیده مى شد و دور آن دو را کنیزانشان احاطه نموده بودند . پس آن جوان به سوى یکى از محملها پیش رفت و زانوى خود را تکیه قرار داد و بازوى آنها را گرفت و بر محمل سوار نمود . من از بعضى پرسیدم; آن دو بانو کیستند؟ ! جواب دادند: یکى از آنها زینب علیها السلام و دیگرى ام کلثوم; دختران امیرالمؤمنین علیه السلام . پس گفتم: این جوان کیست؟ ! گفته شد: او قمر بنى هاشم، عباس فرزند امیرالمؤمنین علیه السلام است . سپس دو دختر صغیر را دیدم که گویا امثال آنها

بخودتان در موارد و کارهایی که انجام میدهید قضاوت کنید!! او یک دختر است مثل تو! نام او هم مه لقاست،درست مثل تو! با طره ی گیسو وچشمانِ سیاه و مژه هایی که نه به لطف فرچه ها بلکه به لطف خداوند،تاب دارد! او یک دختر است با صدایی به لطافت صدایِ نسیم با دستانی به ظرافت برگ گل! او دختر است با ۳۲ مروارید سفید در دهان و دو نکته ی قرمز رنگ بر صورت اش! دیدی؟! چیزی از داشته هایِ تو کم ندارد و تو از او کم داری خیلی چیزها را! عشقِ حقیقی همسر را محبتِ خداوند را خودباوری را حجاب را عفت را حیا را و بسیار چیزهایی که تو نمی توانی داشته باشی! آن دنیا را هم قبول نداشته باشی،باز هم در این دنیا او برنده است . او در دهکده ای جهانی چون المپیک تاجی طلایی به عظمت حجاب بر سر دارد . این مدال های ناپایدار که امسال برای کسی و سال بعد برای دیگری است را چه سود؟! او آزاده است و تو در بند تغییر روزانه ی لوازم آرایشت تا شاید ۴-۵سالی به زور این ماسک های رنگی،زیبا و بر سر زبان ها بمانی ... ولی اما افسوسمیخورم به این تصاویر . . .!